Waarom Turkije zich niet mengt in de strijd tegen IS

Waarom Turkije zich niet mengt in de strijd tegen IS

Al enige tijd dringen Westerse landen erop aan dat Turkije militair ingrijpt in Syrië om de opmars van IS tegen te gaan. Turkije reageert terughoudend op deze verzoeken. Hoe kan het dat Turkije toekijkt terwijl IS zijn vlag pal naast de Turkse grens heeft geplant? Ten eerste is Islamitische Staat verwikkeld in een strijd om Ayn-al Arab (Koerdisch: Kobani) met de separatistische organisatie PKK, die door Turkije, de EU en VS worden gezien als een terroristische organisatie. 

Deze beweging heeft in de afgelopen decennia meer dan 40.000 Turkse staatsburgers het leven gekost. Dat is meer dan 16 keer het aantal onschuldige doden dat is omgekomen tijdens 9/11. Het is daarom meer dan vanzelfsprekend dat Turkije niet wilt ingrijpen in Ayn-al Arab, omdat beide IS en de PKK worden gezien als terroristische organisaties. Ze zijn in de ogen van de Turken allebei even erg.

De PKK sympathisanten in Turkije en de Koerdische Regionale Regering in Irak zetten op hun beurt druk op Turkije om Turkse troepen te laten interveniëren en wapens, medicijnen en voedsel de grens over te laten gaan. De hoofd van Buitenlandse Zaken van de Koerdische Regionale Regering in Irak, heeft letterlijk in een interview met VICE nieuws gezegd dat “IS onze nieuwe buur is, en niet meer Irak.” Diezelfde regering verwacht nu dat Turkije hun etnisch verwante buren te hulp schiet in Syrië.

Angela Merkel heeft vandaag laten weten dat zij haar “jongeren niet naar deze meedogenloze oorlog wilt uitzenden” en dat die taak is bestemd voor de Turken. Waarom zou Turkije het leven van haar soldaten op het spel willen zetten? Angela Merkel zegt als Duitse dat zij haar laarzen niet op de grond wil hebben. Waarom zouden de Turken dat wel willen? Turkije zal niet ingrijpen zolang aan beide kanten groepen vechten die een bedreiging vormen voor de staatsveiligheid.

Daarnaast is het voor Turkije niet mogelijk om wapens of ammunitie de grens over te laten voor de groepen die tegen IS vechten (in dit geval de PKK en zijn Syrische vertakking YPG) wanneer men weet dat deze wapens op den duur tegen Turkije zelf gericht gaan worden. De PKK geniet zijn grootste steun immers onder Syrische Koerden. De huidige leider en een van de oprichters van de PKK heeft vorige week in een interview met ARD de leden van de organisatie opgeroepen om terug te keren naar Turkije omdat het land niet zou helpen in de strijd tegen IS. De meesten van hen waren teruggetrokken naar Irak/Syrië en zouden zich ontwapenen gedurende het ‘vredesproces’. Opmerkelijk is dat de PKK wanhopig vraagt om hulp, wapens en rekruten etc., maar vervolgens beslist om de strijders naar Turkije te zenden in plaats van hen in te zetten in Ayn-al Arab om te vechten tegen IS.

Turkije heeft al 1,5 miljoen vluchtelingen opgevangen sinds het uitbreken van de burgeroorlog in Syrië. Daar bovenop komen nog eens twee honderd duizend Syrische Koerden die Turkije laatst nog heeft opgevangen in slechts twee dagen. Al deze mensen moeten worden voorzien in hun eerste levensbehoeften. Voor een ontwikkelingsland als Turkije is dat een zeer zware last voor de Turkse belastingbetaler. Westerse landen reageren echter terughoudend als het aankomt op het opnemen van deze vluchtelingen. Ingrijpen van het leger in Ayn-al Arab heeft voor Turkije niet veel zin, omdat (bijna) alle burgers inmiddels geëvacueerd zijn en diegene die zijn achtergebleven dit met eigen wil hebben gedaan om te sterven in hun eigen stad. Any-al Arab is veranderd in een spookstad.

Mocht er een grondoffensief komen, dan zou deze volgens Ankara alleen rechtvaardig zijn als het een gezamenlijke operatie betreft, bestaande uit verscheidene NAVO en Coalitie troepen. Turkije ziet niet in waarom zij de enige zou moeten zijn die potentiële levens op het spel moet zetten. Aangezien Westerse landen dat ook niet willen, heeft het doordrammen op Turkije geen enkele zin. De Westerse druk op Turkije om in te grijpen is daarom volstrekt onbegrijpelijk en niet realistisch. Veel steden zijn al eerder in de handen gevallen van IS, zoals de stad Tal Afar. De Sjiitische Turkmenen moesten het hierbij ontgelden, een bevolkingsgroep die bovendien de Turkse grens niet mocht oversteken, maar de Westerse verontwaardiging en media-aandacht bleven hierbij uit.

Bron: AllesinPerspectief.nl 

Reacties


No comments

Write a comment
No Comments Yet! You can be first to comment this post!

Only registered users can comment.